هر انسانی دوره خاصی در زندگی داره
که خیلی سخته
و همیشه هم تموم میشه

توی این آشوب

بعضی ها کم میارن
بعضی ها فراموش میشن
بعضی ها برمیگردن به خونه ی اول
و اما ...
بعضی ها بزرگ میشن

آدم های ساده و سخت

آدم های خاص

همیشه راهی وجود دارد

که بهایی دارد
گاه کم
گاه زیاد
گاه با دیگران
گاه بی دیگران
گاه با درد
گاه با ناز
می شود از کنارش رد شویم و نبینیمش
یا ما در پی او و او گریزان باشد
اما انتخاب هر زمان باشد
همیشه راهی وجود دارد

از نیمه شب گذشته
کوله بارهایی پیش رویم
خوابم گرفته
و مرد تشنه ای که خواسته هایش یادش رفته
همه برمی گردند
و نیمشان می روند
به سوی مردی تشنه
که دنیایی را سیراب کرد

روزهاست صدای اسبی در گوش استکمی جلو،کمی عقببی قرار استاشک های سوارش بی قرارش کردهشیهه می کشدپا بر زمین می زنداما باز به سکوت می خواندشمتحیر مانده از صبر صاحب سیاه پوششچاره ای نداردخیره به او منتظر می

زمان، فرصت ندارد
می راند و له می کند
هر که همراهش بود لبخندی هدیه می گیرد
و ماندگان شلاق حسرت

این روزها درون خانه ی ما باران گرفته

میان مامان و بابا بسیار دعوا گرفته

گهی بیمار،گهی خسته و یا خواب،اما

بوسه بر چشم و بر لب بالا گرفته